70e nieuwsbrief

*|MC:SUBJECT|*
Geachte Lezer,

De strenge vorst ligt achter ons, de voorjaarsbloemen versieren de bermen en plantsoenen en ook in de boekenwereld ontluikt veel moois. Daarvan vindt u hieronder een bescheiden selectie. Bovendien is er aandacht voor de onlangs overleden Lawrence Ferlinghetti en het jubileumjaar van Paul van Ostaijens Bezette Stad.

Bijleveld heeft daarnaast goed nieuws te melden: u kunt op afspraak komen winkelen! Van dinsdag tot en met zondag bent u van harte welkom. Maak minstens 4 uur van te voren een afspraak. Voor uw en onze gezondheid worden de maatregelen van het RIVM met zorg in acht genomen.
Rondstruinen in de winkel, een boek bestellen en ophalen, of thuis laten bezorgen?

Zie ons bestelformulier op
www.boekhandelbijleveld.nl

Stuur een e-mail naar:
boekhandel.bijleveld@gmail.com

Of neem per telefoon contact op:
030-2310800
Nieuwe Engelse literatuur
Andrew O’Hagans autobiografische Mayflies speelt zich af in het arbeidersmilieu van een kleine Schotse stad, waar James en Tully een hechte vriendschap aangaan rondom muziek, film en rebellie, culminerend in een magisch festivalweekend in Manchester. De roman is een elegie30 jaar later gaat bij James de telefoon: Tully heeft geen goed nieuws. In Caleb Azumah Nelsons Open Water, een van de meest opvallende Britse debuten van dit moment, lijken een verliefde zwarte jonge fotograaf en een danser voor elkaar bestemd – een novelle over de soms pijnlijke diepten van de liefde. Voor de Russische auteurs die George Saunders in A Swim in the Pond in the Rain bespreekt, was literatuur een essentieel moreel handvat dat in staat was jou en de ervaring van de wereld om je heen te veranderen. Het gaf betekenis aan je leven – in deze tijd onbestendige tijd van nepnieuws en deep fake biedt de Man Booker Prize-winnaar duiding. In Patricia Lockwoods essayistische roman No One Is Talking About This hangt een auteur met grote regelmaat rond op het internet dat zij ‘the portal’ noemt: een gebied van amusement en horror. Met grote poëtische en analytische kracht duikt Lockwood in het bewustzijn van ‘brainworms’ zoals haar hoofdpersoon, die te veel en te lang blijft posten en reageren op de posts van andere internetjunkies.
BOEM Paukeslag: Besmette Stad
Het is 125 jaar geleden dat de dichter Paul van Ostaijen werd geboren. Internationaal vermaard werd hij door de publicatie van de meeslepende bundel Bezette Stad in 1920, waarin hij zijn ervaringen verwerkte van Antwerpen tijdens de Eerste Wereldoorlog. De dichter bracht erin van alles samen: de oorlogsdestructie, filmmontage, het kubistische stadsbeeld, dada en de klankrijke meerduidigheid van expressionistische poëzie. Honderd jaar later ontstond bij het Vlaams-Nederlandse samenwerkingsverband DeBuren het lumineuze idee de avant-gardistische klassieker met de pandemie te verbinden: de Besmette Stad is een duimdikke uitgave op tijdschriftformaat met vijfenzestig reacties van uiteenlopende schrijvers, muzikanten en beeldend kunstenaars. Geïnspireerd door literaire rondleidingen in Antwerpen en online ‘Leesateliers’ (die het midden hielden tussen een leesclub en een stamkroeg) onder bezielende leiding van Matthijs de Ridder, reageerden zij op de iconische bundel. De leesateliers waren ook voor De Ridder bijzonder verrijkend. Het stimuleerde hem tot Boem Paukeslag, dat vol nieuwe interpretaties staat van het meesterwerk. Ander mooi nieuws is dat de bundel Bezette Stad opnieuw wordt herdrukt!
Drie debuten en een atlas van overal
In Else Boers Ik wacht hier lijkt niets een intense vriendschap tussen de pubers Alice en de met haar pas gescheiden moeder naar een stacaravan op de Veluwe verhuisde Erin in de weg te staan – tot die laatste ontdekt dat Alice liegt over het veelvoudige contact met een docent. Hoe ver ga je om de ander te beschermen? In De atlas van overal vertelt Deniz Kuypers een aangrijpend verhaal over zijn vader die de droom schrijver te worden opofferde om vanuit Turkije naar Nederland te kunnen komen: een verhaal over ontheemding, over de rusteloosheid die hoort bij het opgroeien tussen twee culturen en over de verhalen die ons verbinden. Helena Hoogenkamps Het aanbidden van Louis Claus is een debuut over liefde en rouw, doortrokken van droefheid, begeerte en seksualiteit. Als de moeder van de puberende dochter aan borstkanker overlijdt, krijgt het meisje een relatie met haar schoolgenootje Louis Claus, voor wie ze een fikse obsessie koestert. In Max Greysons Een waarschijnlijk toeval speelt verliefdheid eveneens een grote rol: een man, wiens hervonden geloof in liefde zijn zucht naar sigaretten in rook deed opgaan, zit in de hogesnelheidstrein naar Keulen. Onderweg roept een prille verliefdheid onwillekeurig herinneringen op aan vorige liefdes, vooral aan zijn grote liefde Michelle, die hij pas doorgrondde toen ze slaapwandelde.
Opnieuw een comeback van Fritzi
Het Utrechtse toneelduo de Poezieboys bestaande uit Jos Nargy en Joep Henderikx, geven al jaren bijzonder energieke poëzievoorstellingen, waarbij gedichten van diverse literaire helden overtuigend tot leven worden gewekt. Al eerder verschenen Johnny van Doorn en Simon Vinkenoog ten tonele. Nu is het F. Harmsen van Beek, ditmaal begeleid door hun bloemlezing Fritzi – op zich heel prettig nu heel het culturele leven zich in een verplichte winterslaap bevindt. Fritzi – Maaike Meijer pleitte in haar in 2018 verschenen biografie De hemelse mevrouw Frederike nog voor haar officiële voornaam; het debat om hoe we haar herinneren blijkt niet gestild – wat haar herinnering vanzelfsprekend levendig houdt. Over levendig gesproken: de keuze uit haar gedichten is bijzonder sterk en geeft blijk van haar slijtvaste poëzie. Van het muzikale ‘(Dit is de stem van mijn worgengel)’: ‘kom/ kom bij mij,/ kom in tot mijn/ bekommering, kom in/ mijn koele kale kamer,/ de verlaten kamer waar de/ valse vleugels van gazellen/ gazig zijn aan glas’, en de brief-achtige verzen aan ‘Muizepoot’ en de ‘Hemelse mevrouw Ping’, tot aan het ‘Déjeuner sur L’herbe’, dat met een vooruitstrevende achteloosheid eindigt: ‘daarom beklaag ik het/ appelboompje niet:/ laat het een appel aan ons/ opdragen, omdat wij het etc zie boven’. Foto: Gordon Meuleman
Natuur: grenzen versus wederkeer
Alles gaat en komt, zo is het en niet andersom – althans daar waar het op duiven aankomt: Jon Days Homing gaat over hun ondergewaardeerde schoonheid en hun vele wetenschappelijk nog niet verklaarde talenten. Duivenmelker van kindsbeen aan, liet hij ze deelnemen aan wedstrijden, vooral om te leren waarom we terugkeren. Bathsheba Demuths Floating Coast onderzoekt hoe de moderne ideologieën van het kapitalisme en communisme met de schaarse bronnen van de Beringstraat omgingen: een geschiedenis van explosieve veranderingen met onvoorspelbare consequenties. Onze tijd van moeilijk te voorspellen pandemische ontwikkelingen en strikte maatregelen maakt Nick Hayes The Book of Trespass uitgelezen leesvoer. Volgens MacFarlane is het een briljant en gepassioneerd politiek boek over de geschiedenis van het passeren van begrenzingen – en daarmee van de consequenties van vrijheid – dat ook een blik op de toekomst werpt. Alles komt en gaat, zo is het en niet andersom – althans daar waar het op zalm aankomt: Lars Kvamme‘s biografie van de (Atlantische) Zalm onderzoekt zijn veranderde symbolische en economische status door de eeuwen heen en de grote bedreigingen van het antropoceen.
 Lawrence Ferlinghetti (1919-2021)
Op de hoge leeftijd is de geëngageerde spil van de Beat Poets-beweging gestorven. De bijzonder productieve dichter, criticus, bloemlezer, beeldend kunstenaar, uitgever en boekverkoper Lawrence Ferlinghetti ging ‘licht en doelgericht door het leven’ (vrij naar dichter Gary Snyder in de documentaire ‘Ferlinghetti, A City Light‘). In wat van buitenaf een opwelling moet hebben geleken, co-financierde hij binnen vijf minuten na de toevallige ontmoeting met oprichter Peter Martin, toen nog student, de boekhandel en later ook uitgeverij City Lights in San Francisco. Ferlinghetti’s Coney Island of the Mind raakte nooit uit druk, European Poems and Transitions vergezelt ons als een metgezel. Ook het schitterend, schitterende autobiografische Little Boy zal ons voor eeuwig dierbaar blijven. Foto City Lights: voxtheory, Las Vegas
Kosmische non-fictie
‘Land’ is een van de oudste woorden uit ons lexicon – niet verwonderlijk: land maakt immers ons bestaan mogelijk. Simon Winchester onderzoekt in Land wat we met dat land gedaan hebben en hoe toe-eigening ervan een gebied verandert, en reflecteert op de ongelijke verdeling van land onder mensen. Op zo’n stukje land, het eiland waarnaar Carlo Rovelli’s titel Helgoland verwijst, gaf de toen 23-jarige Werner Heisenberg de aanzet tot een van de meest ingrijpende wetenschappelijke revoluties: de kwantumfysica. De beroemde wetenschapsexegeet vertelt in dit boek over de ontwikkeling van de alomvattende theorie en geeft er daarnaast een nieuwe visie op. Het heelal buiten de dampkring laat zich sinds de vorige eeuw ook fysiek bezoeken: Frank Westermans De kosmische komedie is een filmische vertelling over de geschiedenis van ons reikhalzen naar de sterren. In de komedie die zich ónder de sterren afspeelt, springt nu de Parmezaan Antonio Alpi in het zoeklicht vanwege zijn biografie Alpi. Arie van den Berg vertelt over deze ‘beestenman’, die eind 18e/begin 19e eeuw niet alleen exotische dieren tentoonstelde en ze succesvol verhandelde, tegelijk onderhield hij nauwe contacten met beroemde natuurwetenschappers.
Pictures of the gone world 11

PICTURES OF THE GONE WORLD 11
Uit: Pictures of the Gone World
Lawrence Ferlinghetti

 

The world is a beautiful place
                                                    to be born into
if you don’t mind happiness
                                            not always being
                                                                       so very much fun
       if you don’t mind a touch of hell
                                                       now and then
                 just when everything is fine
                                                             because even in heaven
                                  they don’t sing
                                                        all the time

             The world is a beautiful place
                                                          to be born into
      if you don’t mind some people dying
                                                                 all the time
                         or maybe only starving
                                                             some of the time
                   which isn’t half so bad                                  
                                                      if it isn’t you

     Oh the world is a beautiful place
                                                         to be born into
               if you don’t much mind
                                                    a few dead minds
                            in the higher places
                                                           or a bomb or two
                                  now and then
                                                       in your upturned faces
                or such other improprieties
                                                          as our Name Brand society
                                          is prey to
                                                        with its men of distinction
                      and its men of extinction
                                                            and its priests
                                  and other patrolmen
                                                                  and its various segregations
                  and congressional investigations
                                                                      and other constipations
                                that our fool flesh
                                                               is heir to


   Yes the world is the best place of all
                                                             for a lot of such things as
         making the fun scene
                                              and making the love scene
and making the sad scene
                                     and singing low songs and having inspirations
     and walking around
                                    looking at everything
                                                                     and smelling flowers
     and goosing statues
                                    and even thinking
                                                                and kissing people and
          making babies and wearing pants
                                                             and waving hats and
                                         dancing
                                                    and going swimming in rivers
                               on picnics
                                       in the middle of the summer
            and just generally
                                         ‘living it up’

    Yes
      but then right in the middle of it
                                                       comes the smiling

                                           mortician

WIE LEEST, ONTGRENST ZIJN GEEST

Copyright © 2020 Boekhandel Bijleveld - Website by Tungstun